(Ελληνικό κείμενο ακολουθεί.)
My practice is rooted in painting as a physical encounter between my body and the material. I am fascinated by paint and color and their ability to register the vibrations of both myself and the visible world. I am interested in the images the body (mutable, emergent, unsystematic) makes when it becomes the instrument of image-making rather than merely its object.
Drawing is a central part of my practice. In my numerous sketchbooks I draw from art history and contemporary media, still or moving images, the body, the landscape . I use art historical images as structures to inhabit, reconfigure, and undo, translating flesh into color and movement.
There is always a play between representation and abstraction, between definition and openess. Fleshy, colorful forms swirl, merge, and break apart. The figure is always becoming, at times recognizable, at others absorbed into color and gesture. The relationship of the still, fixed image of painting to time and movement is central to my practice.
Ambivalence and uncertainty are conditions of working. Some pieces are immediate, while others develop over time through repetition, erasure, and layering. In my monotype prints, I work with the ghost image, the residual impression left on the plate, allowing each successive print to carry and transform what came before. My sculptural works expand into the viewer’s space, further exploring the relationship between process, material, body, and image.
Painting becomes an event where pleasure, vulnerability, and resistance intertwine. I paint what I have not yet seen. I never know where a piece will take me. For me, this is the adventure of painting.
Η πρακτική μου έχει τις ρίζες της στη ζωγραφική ως σωματική συνάντηση ανάμεσα στο σώμα μου και το υλικό. Με γοητεύουν η μπογιά και το χρώμα, και η ικανότητά τους να καταγράφουν τις δονήσεις τόσο του εαυτού μου όσο και του ορατού κόσμου. Με ενδιαφέρουν οι εικόνες που δημιουργεί το σώμα (μεταβλητό, αναδυόμενο, μη-συστηματικό) όταν γίνεται το ίδιο όργανο παραγωγής εικόνων και όχι απλώς το αντικείμενό τους.
Το σχέδιο αποτελεί κεντρικό μέρος της πρακτικής μου. Στα πολυάριθμα sketchbooks μου σχεδιάζω από την ιστορία της τέχνης και τα σύγχρονα μέσα, από στατικές και κινούμενες εικόνες, από το σώμα και το τοπίο. Χρησιμοποιώ τις εικόνες από την ιστορία της τέχνης ως δομές μέσα στις οποίες κατοικώ, τις αναδιαμορφώνω και τις αναιρώ, μεταφράζοντας τη σάρκα σε χρώμα και κίνηση.
Πάντα υπάρχει ένα παιχνίδι ανάμεσα στην αναπαράσταση και την αφαίρεση, ανάμεσα στον ορισμό και το άνοιγμα. Ατίθασες, σαρκικές μορφές στροβιλίζονται, συγχωνεύονται και διαλύονται. Η φιγούρα είναι πάντα ένα γίγνεσθαι, άλλες φορές αναγνωρίσιμη, άλλες φορές απορροφημένη σε χρώμα και χειρονομία.
Η αμφιθυμία και η αβεβαιότητα είναι συνθήκες εργασίας. Μερικά έργα είναι άμεσα, ενώ άλλα διαμορφώνονται στον χρόνο μέσα από επανάληψη, διαγραφή και διαστρωμάτωση. Στις μονοτυπίες μου, δουλεύω με το ‘φάντασμα’ της εικόνας, το ίχνος που μένει στην πλάκα μετά από το τύπωμα, αποτυπώνοντας σταδιακές μεταμορφώσεις της εικόνας. Τα γλυπτικά μου έργα επεκτείνονται στον χώρο του θεατή, διερευνώντας περαιτέρω τη σχέση ανάμεσα στη διαδικασία, το σώμα, το υλικό, και την εικόνα.
Η ζωγραφική γίνεται ένα γεγονός όπου η ηδονή, η ευαλωτότητα και η αντίσταση συμπλέκονται. Ζωγραφίζω αυτό που δεν έχω ακόμα δει. Δεν ξέρω ποτέ πού θα με πάει ένα έργο. Αυτή είναι η περιπέτεια.
Studio view, 2024.